| Gatunek tasiemca, pasożytujący u psowatych, kotowatych i innych mięsożernych ssaków. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu jaj lub proglotydów pasożyta w kale. Pojedyncze jajo jest okrągłe lub owalne i ma wielkość 35-40 µm (31-50 µm x 27-48 µm) i zawiera onkosferę zaopatrzoną w sześć haczyków. Jaja tworzą pakiety; w pakiecie znajduje się 5-15 (niekiedy więcej) jaj.Większość infestacji Dipylidium caninum jest bezobjawowa. Zwierzęta zarażone tasiemcem przejawiają zachowania wskazujące na świąd okolicy odbytu (takie jak pocieranie nią o trawę lub chodnik). Mogą wystąpić objawy zaburzenia pracy przewodu pokarmowego. Najbardziej zaskakującą cechą zarażenia jest wydalanie proglotydów pasożyta. Mogą one być znajdywane w okolicy odbytu, w kale, pieluchach, niekiedy w pomieszczeniach w których przebywają zwierzęta i zarażone dzieci. Świeżo wydalone proglotydy mają zdolność ruchu i mogą być omyłkowo brane za czerwie much. |
Dipylidium caninum (syn. Taenia cucumerina). Gatunek ten żyje jako postać dojrzała u psów i kotów i tylko wyjątkowo zdarza się u człowieka, głównie u dzieci. Mierzy on 15-50 cm, a na główce prócz czterech przyssawek znajduje się r o s t e l l u m z 3-4 wieńcami haczyków. W każdym z poszczególnych członów znajdują się po dwa aparaty obojnacze tzn. samcze i samicze uchodzące z boku po lewej i prawej stronie. Kształt dojrzałych członów przypomina nasiona melona i stąd pochodzi jego nazwa dawniejsza T. c u c u m e r i n a. Dojrzałe człony albo wychodzą grupami przez odbyt, albo ulegają rozpadowi w jelicie i uwalniają w ten sposób grupy 8-15 jaj osłonione wspólną otoczką. Jaja znajdujące się na włosach w otoczeniu odbytu zostają zjedzone przez pchłę psią (C t e n o c e p h a l u s c a n i s ) lub ludzką ( P u l e x i r r i t a n s ). Larwy wylęgające się w jelicie owadu przechodzą przez ściankę jelita i rozwijają się w larwy zwane cysticerkoidami. Cysticerkoid zbudowany jest z dwóch części, przedniej, która jest główką przyszłej formy dojrzałej i dłuższej tylnej oddzielonej przewężeniem od przedniej.
Cykl rozwojowy Dipylidium caninum:
Źródło: Wikipedia
